Wyskoć

Dwór parterowy, wysoko podpiwniczony, nakryty dachem naczółkowym, z wejściem na osi fasady poprzedzonym schodami, wzniesiony prawdopodobnie w drugiej połowie XVIII wieku, rozbudowany i przebudowany około roku 1800 i potem raz jeszcze pod koniec XIX stulecia. We wnętrzu zachowały się krzyżowe sklepienia mogące świadczyć o jego wcześniejszej metryce. W połowie XIV wieku Wyskoć była własnością Jaszki Wyskoty, kasztelana krzywińskiego, a w latach 1388-1411 Czewleja z Miaskowa. W 1412 roku od żony Czewleja Tomisławy Wyskoć kupił Piotr Bniński. Później właścicielem był Piotr Opaliński, który sprzedał Wyskoć w 1496 roku Andrzejowi Dłużyńskiemu. WXVI i na początkuXVII wieku własność Sptawskich z Wierzbna, Pawłowskich i Grodzickich, w XVIII wieku Małachowskich i Kotarbskich, pod koniec XVIII wieku Chłapowskich, Lipskich i w końcu księcia Antoniego Barnaby Jabłonowskiego z Racotu. W 1798 roku Wyskoć wraz z Racotem została sprzedana księciu Wilhelmowi Orańskiemu, późniejszemu królowi holenderskiemu, i od 1878 roku wraz z Racotem należała do króla holenderskiego i książąt weimarskich, a w 1888 roku wielkiej księżnej Zofii Sachsen-Weimar. W 1919 roku przeszła na własność Skarbu Państwa. Od 1932 roku była własnością fundacji Sułkowskich w Rydzynie. W 1939 roku Wyskoć była własnością fundacji Sułkowskich w Rydzynie. Majątek w 1926 roku liczył 541 hektarów.

Wypoczynek w Brodnicy Dolnej